تا سادگی مان را در آن پیدا کنیم

مثل همین حرف های که هر روز می زنیم

مثل همین نگاه کردن های همسرم

                              به پنجره روبرو

مثل همین نگاه های تو

              که دنبال چیزی میگردی

هی به من می گویند  :

سادگی را ول کن

کسی به این حرف ها جایزه نمی دهد

کسی جلوی پای تو بلند نمیشود

اما من همیشه در خودم   

                   دنبال چیزی می گردم   

که همسرم می گوید:

مثل حرف های کودکا نه ی فرزندم

که این دنیا را هنوز ندیده است

تازه اگر باشد

من در اتو بوس جایم را

                  به تو می دهم

تا کناره پنجره بنشینی

 و در پیاده رو چیز های ساده تری ببینی

دنیا قشنگ تر از این حرف هاست.

از کتاب همه اردی بهشت های جهان