تبليغاتX
پرنده هم که باشی
                                         و صیت

اگر بعد از مرگم

 سنگ قبری بود

 

روی آن بنو یسید

    باران

تا شا نه هایم همیشه خیس باشند.

                                                        پندار

                    کسی که به من شلیک می کند

                                                     پندارم این است

                                                 که او یک دیوانه است

                                            و او  که به من شلیک می کند

                                 پندارش این است

                                            که من یک دیوانه ام

                                                               که نباید باشم.

+ نوشته شده در شنبه بیست و هفتم آبان 1385ساعت 7:32 توسط عبدالرضا شهبازی |

چراغ که خاموش می شود

                     تصویر دیگری از زندگی

                                         نمایان می شود

پرده ها که کشیده می شوند

                             نمایی دیگر

در که باز و بسته می شود

                      نمایی دیگر از زندگی

و پنجره را که نگاه می کنی

    زندگی معنی دیگری می دهد

و تو در سطر های پا یانی این شعر

               زندگی را جور دیگری می بینی

اصلا چه اتفا قی می افتد

                 زندگی همین است

میان اتفا ق های که هر روز می افتد

گاهی میان بیداری

 و گاهی دیگر در خواب و رویا

گاهی بی تو هیچ است 

               و گاهی تو بی او هیچ

        پس

زندگی اتفا قی است

    که هر روز اتفاق می افتد

و تو روز بعد از آن دوباره

                 منتظر آن اتفاقی

که زیبایی رنگ ها را

 بر روی با لهای پروانه مرور کنی

گاهی به رنگ بنفش

 و گاهی سبز زندگی را می بینی

و گاهی چنان تاریک که رنگی از آن نمی بینی

پس زندگی

 اتفاقی است

که هر روز منتظر آن می مانی...    

+ نوشته شده در سه شنبه شانزدهم آبان 1385ساعت 8:50 توسط عبدالرضا شهبازی |