با  سکوت می روم

    بی صدا تر از همیشه

                     و در بیکران  ابی واژه ها

                                          غر ق می شوم

  شاید

   بهاری بیاید  و

        استخو ان های سو خته ام

                    شکو فه بز نند.      

 حکا یت دیگری دارند/ و گا م  به گام/ تا اتا قی که در مجاور من است/ به راه می افتند/  مر دگان بسیاری دیده ام/ که شب های جنون/ ستاره/ ستاره/ خو شه شده/ و روی تراس خانه ات هم با زی/ گلهای

  پر یشا نی که/ تو با ور شان نداری شده اند/ به او بگو/ بی خود دور این ماه می چر خی/ که وقتی دایره می گیرد/ تمام ستاره گان/ به سماع بر می خیزند/ من پشت این شیشه/ هی ذره ذره اب می شوم/

  بی انکه بدانم انسوی مه خا نه ای است/ که سا کنا نش در حروف کم رنگ کا مپیو تری/ خلا صه

  شد ه اند/ برای یک لحظه هم که شده / این صند لی را رها کن/ کلید با غی که در دست باد

می چر خد/ به تو هد یه می دهم/ تما م گلهای که دیشب در خو اب دیدم/ برای تو/  فقط برای یک لحظه

 / در ایینه ای که دیگر مرا نمی بیند/ خو ب نگاه کن ....